ਕਰੀਬ 47 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਲੜਕਿਆਂ ਨੇ 37 ਕਰੋੜ ਦੀ ਫਿਰੌਤੀ ਲਈ ਅਗਵਾ ਕਰਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਚ ਦੱਬ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ 28 ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਕਿਵੇਂ ਜ਼ਿੰਦਾ ਵਾਪਸ ਆਏ। ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਚੌਚਿਲਾ ਵਿੱਚ ਡੇਅਰੀਲੈਂਡ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੱਸ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ। ਕੁਝ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਚੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਸ ਚਾਲਕ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਵੈਨ ਸੜਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬੰਦ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਸੋਚ ਸਕਣ, ਬੰਦੂਕਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਤਿੰਨ ਲੜਕਿਆਂ ਨੇ ਬੱਸ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸਕੂਲ ਬੱਸ ਵਿੱਚ 5 ਤੋਂ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ 26 ਬੱਚੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਬੱਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁੱਕੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਛੁਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਅਗਵਾਕਾਰ ਬੰਦੂਕ ਦੀ ਨੋਕ ‘ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵੈਨਾਂ ‘ਚ ਲੈ ਗਏ। ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦੂਕ ਦੀ ਨੋਕ ‘ਤੇ ਬੱਸ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਵੈਨ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਣ। ਦੋਵੇਂ ਵੈਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗ ਸਕੇ ਕਿ ਵੈਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੀ ਹੈ। ਵੈਨ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪੈਨਲਾਂ ਤੋਂ ਛੋਟੀਆਂ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੈਨ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰਕੇ 11 ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਸਫ਼ਰ ਕੀਤਾ।
ਬੱਚਿਆਂ ਕੋਲ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ। 100 ਮੀਲ ਪੈਦਲ ਚੱਲ ਕੇ ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਵਰਮੋਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੈਨ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਟੋਆ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ 12 ਫੁੱਟ ਹੇਠਾਂ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਸਕੂਲ ਬੱਸ ਦੇ ਡਰਾਈਵਰ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਦੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਟਰੱਕ ਸੀ।ਅਗਵਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਟਾਇਲਟ ਲਈ ਟਰੱਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਮੋਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਟਰੱਕ ਵਿੱਚ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਖਾਣ ਲਈ ਰੋਟੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਦੋ ਹਵਾਦਾਰੀ ਪਾਈਪਾਂ ਪਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਬੱਚੇ 12 ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਚੁੱਪ ਰਹੇ ਪਰ ਫਿਰ ਸਥਿਤੀ ਵਿਗੜਨ ਲੱਗੀ। ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੈਨ ਦੀ ਛੱਤ ‘ਤੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਟੋਆ ਦੇਖਿਆ। ਸਕੂਲ ਬੱਸ ਡਰਾਈਵਰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਉਸ ਮੋਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਜੇ ਉਸਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਦੋਂ ਹੀ 14 ਸਾਲ ਦੇ ਲੜਕੇ ਮਾਈਕ ਮਾਰਸ਼ਲ ਨੇ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਮੋਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿੱਟੀ ਕੱਢਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਦੇਖ ਕੇ ਡਰਾਈਵਰ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਚਿੱਕੜ ਵਿੱਚ ਦੱਬੀ ਵੈਨ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਵੀ ਸੀ ਕਿ ਅਗਵਾਕਾਰ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਸਨ।
ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੁਲਿਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਥਾਨਕ ਜੇਲ੍ਹ ਲੈ ਗਈ। ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਤੋਂ 4 ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਅਗਵਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਚੌਚਿਲਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰੇ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਫਰੈਡਰਿਕ ਨਿਊਹਾਲ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ 24 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਕਿ ਵੁਡਸ ਨੇ 1971 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਫਿਲਮ ਡਰਟੀ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਅਗਵਾ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਇਸ ਅਗਵਾ ਕਾਂਡ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਵਿਚ ਫਰੈਡਰਿਕ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੋ ਭਰਾ ਰਿਚਰਡ ਸ਼ੋਨਫੀਲਡ ਅਤੇ ਜੇਮਸ ਸ਼ੋਨਫੀਲਡ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਇੱਕ ਮੰਨੇ-ਪ੍ਰਮੰਨੇ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
