3 ਸਾਲਾ ਪੰਜਾਬ ਵਾਸੀ ਬੀਬੀ ਹਰਜੀਤ ਕੌਰ (ਜਾਂ ਹਰਜੀਤ ਕੌਰ), ਜੋ 1991-92 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋ ਨਾਬੀਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਅਮਰੀਕਾ ਆਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਅਖ਼ੀਰਕਾਰ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਈਸਟ ਬੇਅ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਰਕਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਪੈਲੇਸ ਵਿਖੇ ਦਰਜ਼ਨੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ 8 ਸਤੰਬਰ 2025 ਨੂੰ ਯੂਐਸ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਕਸਟਮਜ਼ ਇਨਫੋਰਸਮੈਂਟ (ICE) ਨੇ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ ਰੁਟੀਨ ਚੈੱਕ-ਇਨ ਦੌਰਾਨ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਜੋ ਟਰੰਪ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਸਖ਼ਤ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੀਤੀਆਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ।
ਹਰਜੀਤ ਕੌਰ ਨੇ 1991 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਆਸ਼ਰਮ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ 2007 ਵਿੱਚ ਰੱਦ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਅਪੀਲ 2012-13 ਵਿੱਚ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਹ ਹਰ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ICE ਨੂੰ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਕੋਈ ਅਪਰਾਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਵੀ ਅਦਾ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲੇ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਵੱਲੋਂ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਟਰੈਵਲ ਡਾਕੂਮੈਂਟ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ ਵਾਪਸੀ ਵਿਲੰਬ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਕਰਸਫੀਲਡ ਦੇ ਮੈਸਾ ਵਰਡੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਰਸ਼ ‘ਤੇ ਸੌਣਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਮਾਨਵੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਨਾ ਮਿਲਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਹਨ।
ਉਸ ਦੀ ਪੋਤੀ ਸੁਖਮੀਤ ਕੌਰ (ਜਾਂ ਸੁਖਦੀਪ ਕੌਰ) ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਹਿਰਾਸਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਉਹ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਦਦ ਮੰਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ 30 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਅਤੇ ਐਲ ਸੋਬਰੈਂਟੇ ਵਿੱਚ ਹਰਜੀਤ ਕੌਰ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਲਈ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ‘ਬ੍ਰਿੰਗ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾ ਹੋਮ’ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲੱਗੇ। ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਸਟੇਟ ਸੈਨੇਟਰ ਜੈਸੀ ਅਰੈਗੁਇਨ ਨੇ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਿਹਾਈ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰੋਧ ਹੋਇਆ।ਵਕੀਲ ਦੀਪਕ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ ਨੇ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਰਜੀਤ ਕੌਰ ਨਾਲ ਲਗਭਗ 132 ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ICE-ਚਾਰਟਰਡ ਜਹਾਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਜਾਰਜੀਆ ਤੋਂ ਅਰਮੀਨੀਆ ਹੋ ਕੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ।
ਇਹ ਘਟਨਾ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੀਤੀਆਂ ਦੇ ਸਖ਼ਤੀ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੋਕ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਹੈ ਪਰ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
