ਪਾਲੀਵੁੱਡ ਤੇ ਕਾਲੇ ਸਾਏ ਵਾਂਗ ਚਿੰਬੜੇ ਜੱਟਵਾਦ ਨੇ ਜਦੋਂ ਇਹਦਾ ਖਹਿੜਾ ਛੱਡਿਆ ਤਾਂ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਹਾਸ ਵਿਅੰਗ ਫਿਲਮਾਂ ਅੱਜ ਦੇ ਆਪੂ ਬਣੇ ਵੱਡੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸਦੇ ਸਿਰ ਮੜ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਅਜਿਹੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਆਈ ਪ੍ਰਿੰਸ ਕੰਵਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਲਿਖੀ ਕਹਾਣੀ ” ਰੱਬਾ ਰੱਬਾ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾ ” ਐਸੀ ਫਿਲਮ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਲਈ ਤਾੜੀ ਨਹੀਂ ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ । ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸਿਮਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਹੁੰਦਲ ਵਾਕਈ ਵਧਾਈ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ। ਪੌਣੇ ਦੋ ਕੁ ਘੰਟੇ ਦੀ ਇਸ ਫਿਲਮ ਦੇ ਇੱਕ ਵੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਅਚਾਨਕ ਟੀਵੀ ਤੇ ਦੇਖਣ ਦਾ ਸਬੱਬ ਬਣਿਆ ਤਾਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੁਣ ਲਿੱਖ ਰਿਹਾਂ ਹਾਂ। ਦਮਦਾਰ ਲੇਖਣੀ ਨੂੰ ਅਖੌਤੀ ਵੱਡਿਆਂ ਚਿਹਰਿਆਂ, ਵਾਧੂ ਦੇ ਬਜਟ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਰੱਬਾ ਰੱਬਾ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾ ਸਾਬਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਦਾ ਦਮ ਭਰਦੀ ਇਸ ਫਿਲਮ ਦਾ ਕੋਈ ਪਾਤਰ ਫਾਲਤੂ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਸਕੂਲ ਦੀ ਸੇਵਾਦਾਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਭੰਗੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਪਾਤਰ ਤੱਕ। ਉਮਕਾਰ ਦਾਸ ਮਾਣਕਪੁਰੀ ਝੱਲੇ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਏਨਾ ਕੁ ਜਚਿਆ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੀ, ਮੁਹੱਲੇ ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਅਜਿਹਾ ਚਿਹਰਾ ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਚੇਤੇ ਆਵੇਗਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ। ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਉਹਦਾ ਕਾਲ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੀਂਹ ਕਾਰਨ ਉਹ ਆਪਣਾ ਘਰ , ਪਰਿਵਾਰ ਗਵਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।ਫਿਲਮ ਦੀ TRP ਸਾਰੇ ਬਾਲ ਕਲਾਕਾਰ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਮਾਤਾ ਨੇ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਮੁੱਲ ਦਿੱਤਾ ਹੋਣਾ, ਇਹ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਭ ਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਬਾਕਮਾਲ ਹੈ। ਰਾਣਾ ਜੰਗ ਬਹਾਦਰ ਛੜਾ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਰਦੇ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੈ। ਝੱਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੀਂਹ ਨਾ ਪਵੇ। ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਪਵਾਉਣ ਲਈ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਬਣ ਰਹੇ ਚੌਲ਼ ਨਹੀਂ ਖਾਣੇ, ਉਹ ਰੱਬਾ ਰੱਬਾ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾ ਲੋਕ ਤੱਥ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਗਾਉਣ ਕਰਕੇ ਮਾਸਟਰ ਤੋਂ ਮਾਰ ਵੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਲ ਮਨ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੀਂਹ ਪੈ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿਓ ਦੀ ਦਿਹਾੜੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਗਾਦੂ , ਹਾਰਬੀ ਸੰਘਾ ਤੇ ਰਾਣਾ ਜੰਗ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਫ਼ਿਲਮਾਇਆ ਸੀਨ , ਜਿਸ ਚ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਿਆਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਰਾਬ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਘੱਟ ਮਿਲੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੀਂਹ ਪਵਾਉਣ ਲਈ ਬਣ ਰਹੇ ਪੀਲੇ ਚੌਲਾਂ ਵਾਸਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾ ਥੁੜ ਜਾਵੇ। ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੀਂਹ ਪਵੇ।
ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਆਮ ਰਵਾਇਤੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਾਂਗ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹੀਰੋ , ਹੀਰੋਇਨ ਤੇ ਉੱਪਰਲੇ ਦਰਜ਼ੇ ਦੀ ਹੈ। ਆਖਿਰ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਤੇ ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਨੱਚਦਾ ਹੈ। ਝੱਲਾ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੀਂਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਿੰਸ ਜਿਸਨੇ ਚੌਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਲਵਾਈ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ ਦੇ ਬਣਾਏ ਪੀਲੇ ਚੌਲ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣ ਲਈ ਜਦੋਂ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਮੀਂਹ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂਆਂ ਪੀਰਾਂ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇਹ ਕੌਤਕ ਹੈਰਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸੂਬੇ ਚ ਦਿਨ ਦੁੱਗਣੀ ਰਾਤ ਚੌਗਣੀ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੋਕੇ ਦੀ ਮਾਰ ਵੀ ਬਾਖੂਬੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜੇ ਇਹ ਫਿਲਮ ਕੋਈ ਸਨਮਾਨ ਹਾਸਿਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੀ ਤਾਂ ਚੋਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਲਿਆਕਤ ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ। ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਜ਼ਬਰਦਸਤ, ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ।
ਬਲਜੀਤ ਮਰਵਾਹਾ
ਸੰਪਰਕ 98722-13478
ਈ ਮੇਲ – baljitmarwaha@gmail.com
