ਬਿਹਾਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਪਟਨਾ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਕਰਮਚਾਰੀ ਰੇਵਾੜੀ ਵਿੱਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਰੇਲਗੱਡੀ ‘ਚ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਟਮਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਦਮਾਸ਼ ਫਰਾਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਰੇਵਾੜੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਿੱਲੀ ਰੋਡ ‘ਤੇ ਜੇਐਲਐਨ ਨਹਿਰ ਦੇ ਕੋਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਿਆ ਰਿਹਾ। ਲੋਕ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਉਸਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਗਏ, ਉਸਨੂੰ ਨਹਾਇਆ, ਉਸਨੂੰ ਖੁਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦਵਾਈਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ।
ਮਿਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੇਵਾੜੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਮੰਢਈਆ ਕਲਾਂ ਦਾ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬੀਤੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਜੇਐਲਐਨ ਨਹਿਰ ਨੇੜੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੇਹੋਸ਼ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਪਿਆ ਦੇਖਿਆ। ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕੋਈ ਨਸ਼ੇੜੀ ਹੈ ਜਾਂ ਦਿਮਾਗੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਹਰਿਓਮ ਕਾਲਕਾ ਅਤੇ ਕਾਮਰੇਡ ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ।
ਸੁਰਿੰਦਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਏ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਪਾਉਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਕੂਲਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਰਾਮ ਕਰਵਾਇਆ, ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਦਵਾਈ ਵੀ ਦਿੱਤੀ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਘਟਨਾ ਸੁਣਾਈ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਟਨਾ ਦਾ ਵਸਨੀਕ ਹੈ। 5 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਟਰੇਨ ‘ਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਪਟਨਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੁਝ ਬਦਮਾਸ਼ਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੇਲਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਕੁੱਟਮਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਨਕਦੀ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਅਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਖੋਹ ਲਿਆ। ਕੁੱਟਮਾਰ ਕਾਰਨ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਨਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਭੁੱਖਾ-ਪਿਆਸਾ ਪਿਆ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਸ਼ਤਰੂਘਨ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਫੋਨ ਨੰਬਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਸੁਰਿੰਦਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਨੰਬਰ ‘ਤੇ ਕਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਬੇਟਾ ਸ਼ਤਰੂਘਨ ਠੀਕ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਹਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੂਘਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਕਾਮਰੇਡ ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸੂਚਨਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਪਟਨਾ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਫਿਲਹਾਲ ਸ਼ਤਰੂਘਨ ਸੁਰੇਂਦਰ ਦੇ ਘਰ ਹੈ।
ਦੇਰ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਪੀੜਤ ਸ਼ਤਰੂਘਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਲੋਕ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਨਾ ਪਹੁੰਚਦੇ ਤਾਂ ਤੇਜ਼ ਗਰਮੀ ‘ਚ ਭੁੱਖ-ਪਿਆਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ।
