ਤਜ਼ਰਬੇਕਾਰ ਆਫ ਸਪਿਨਰ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ‘ਚ ਉਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕਾਫੀ ਅਟਕਲਾਂ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਕਈਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਆਗਾਮੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ ਆਈਪੀਐਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਸਟਾਫ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਕਿਆਸਅਰਾਈਆਂ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਭੱਜੀ ਕੀ ਕਰਨਗੇ ਇਹ ਤਾਂ ਸਮਾਂ ਹੀ ਦੱਸੇਗਾ ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ‘ਸਮਝੌਤਾ’ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।
ਜਦੋਂ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਆਫ ਸਪਿਨਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਖਿਡਾਰੀ ਬੀਸੀਸੀਆਈ ਨਾਲ ਪੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਗੇ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਕੀ ਹੈ, ਭੱਜੀ ਨੇ ਗੱਲਬਾਤ ਦੌਰਾਨ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਹੀ ਅਤੇ ਗਲਤ ਨੂੰ ਸਹੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਗਲਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ. ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਆਦਮੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਦੱਸੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆ ਕੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਤਲੇ ਨਹੀਂ ਚੱਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਖਾਸ ਕੰਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਚਾਹੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸੰਘ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ।
ਮੈਂ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹਾਂ। 41 ਸਾਲਾ ਹਰਭਜਨ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ 3-4 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਲੇਟ ਜ਼ਰੂਰ ਹਾਂ। ਇਸ ਸਿੱਟੇ ‘ਤੇ ਮੈਂ ਲੇਟ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ 3-4 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ। ਮੇਰੀ ਖੇਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। 41ਵੇਂ ਸਾਲ ‘ਚ ਇੰਨੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਨੂੰ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਆਈਪੀਐੱਲ ਖੇਡਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਾਫੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਹੁਣ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਭਵਿੱਖ ‘ਚ ਖੇਡ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਭੱਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਹਰ ਖਿਡਾਰੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਜਰਸੀ ਪਾ ਕੇ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕਿਸਮਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਵੀਵੀਐਸ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਰਾਹੁਲ ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਵਰਿੰਦਰ ਸਹਿਵਾਗ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਨਾਮ ਲਏ ਹਨ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਲੈ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਨੂੰ 10-15 ਸਾਲ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਮਾਣ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
